Techniki wiązania butów sportowych

2017-11-05
Techniki wiązania butów sportowych

Pobieżnie rzecz ujmując, sznurowane buty bardziej wzmacniają stabilizując stopę w bucie aniżeli w przypadku zastosowaniu zapięcia na „rzepy”. 

Jeszcze mniej stabilizujące stopę buty, zwłaszcza  podczas gwałtownej zmiany kierunku ruchu są obuwie „wsuwane” które są przeZNaczone tylko do cyklu spacerowego, lub do używania w środowisku wodnym.  

Sznurowadła mają nie tylko zróżnicowaną grubość, długość czy kolor ale i zróżnicowaną sprężystość która wraz ze stosowaniu specjalnej techniki wiązania wspomagają pożądany komfort podczas użytkowania. Istotnymi elementami przy wiązaniu butów jest stosowanie zróżnicowanej siły wiązania. W przypadku mocniej ściągniętych sznurowadeł przez wszystkie „dziurki”, znacznie redukuje się (zmniejsza) rotację wewnętrzną stawów stabilizując zarazem całą stopę w bucie, to jednak występujący przez dłuższy czas nadmierny nacisk na górną część stopy może być po jakimś czasie być męczące. Z kolei zbyt luźne wiązania powodują utratę uczucia stabilności, komfortu a co za tym idzie wzrasta niepożądana możliwość nabawienia się kontuzji. Luźny sposób wiązania obuwia można uzyskać nie tylko wiążąc je luźno ale poprzez stosowanie bardziej sprężystych szerokich sznurowadeł i lub przewlekanie ich co drugą dziurkę.    

Istnieją też wzory wiązań obuwia które nie zawsze mają na celu wspomaganie stabilizacji stopy. Są to wzory dekoracyjne wynikające z mody i fantazji użytkowników. Tak długo jak buty służą nam do „człapania” czy „przemieszczania się” wiązanie nie jest istotne. Młodzież stosując się do dzisiejszych niechlujnych trendów chodzi często z rozwiązanymi butami co z podartymi spodnimi tworzy swoistą stylistykę zwaną potocznie „cool”. W przypadku stosowania butów w sporcie, zwłaszcza w ekstremalnym  sposób sznurowania diametralnie się zmienia i podlega wręcz rygorom.  



Sposób wiązania wiąże się również z budową i kształtem stopy. Przykładowo u osób z wysokim podbiciem stopy, w górnej i dolnej części systemu sznurowania można zastosować „sznurowanie krzyżowe” a w środkowym „słupku” można ułożyć sznurowadła wzdłuż dziurek powodując, że wysoki kształt podbicia stopy znajdzie ujście w środkowej części wiązania i swobodnie wybrzuszy język w bucie, co w rezultacie zmniejszy ucisk na kości śródstopia przy jednoczesnym zapewnieniu stabilizacji stopie. Dowolność zastosowanych kombinacji sznurowania zwiększa możliwość dopasowania buta sportowego do budowy stopy. Są oczywście buty które są już produkowane z uwzględnieniem budowy takich stóp. W takich modelach nie ma potrzeby stosowania specjalnych systemów wiązania ażeby uzyskać oczekiwany komfort i stabilność stopy w bucie.   Należy sobie również zdawać sprawę, że stabilizacja stopy w bucie sportowca - poprzez sposób sznurowania - jest różna w butach używanych rekreacyjnie, spacerowo od tych używanych wyczynowo gdzie minimalizuje się niekontrolowane ruchy stopy w obuwiu. Używając butów przeznaczonych do biegania należy pamiętać, że właściwie sznurując buty zwiększamy bezpieczeństwo i oddalamy widmo kontuzji.  

Wspomniane wcześniej rodzaje sznurowadeł ze względu na grubość, szerokość i elastyczność mają zróżnicowany wpływ na cechy ergonomiczne obuwia które stają się z czasem dla użytkowania częścią jego stopy. Należy też pamiętać że nie tylko buty ale i sznurowadła zużywając się tracą swoją elastyczność i skuteczność przy stabilizacji i ochrony stopy przed niepożądanymi kontuzjami.  

Pokaż więcej wpisów z Listopad 2017
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel